သတင္း=ကိုစိုးမိုးသူ(MWTV သတင္းဌာန)
ေအာက္ေဖၚျပပါသတင္းသည္ အလုပ္သမားရပိုင္ခြင့္ဆိုင္ရာ အခြင့္အေရးအတြက္ မ်ားစြာအေထာက္အကူျပဳႏိုင္ပါသျဖင့္ မွ်ေဝျခင္း ျဖစ္ပါသည္-
ဂ်ဴလိုင္လ ၂၆ရက္ မနက္၊ အာဆန္းျမိဳ႔ ၊ ကားၾကမ္းခင္း ခ်ည္မွ်င္ စက္ရံုမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ျမန္မာအလုပ္သမား ရခုိင္အမ်ိဳးသား ကိုစံေမာင္(အသက္၃၉)ဟာ စက္ရံုတြင္း အလုပ္လုပ္ေနရင္း ရုတ္တရက္ လဲက်ေနတာကို အတူ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္မ်ားက ေတြ႕ရွိျပီး အနီးရွိ ဟန္းဂုေဆးရံုကို ပို႕ေဆာင္ေပးခဲ့ေသာ္လည္း ကြယ္လြန္သြား ေၾကာင္း သိရပါတယ္။
အဲဒီစက္ရံုမွာ ကိုစံေမာင္ဟာ တဦးတည္းေသာႏိုင္ငံျခားသား အလုပ္သမား ျဖစ္ျပီး ေန႕ဆိုင္းတပတ္ ညဆိုင္း တပတ္ တလွည့္စီ အလုပ္ဆင္းတဲ့ စနစ္နဲ႕ အလုပ္လုပ္ကိုင္ခဲ့ပါတယ္။ သူဟာစက္ရံုထဲ အလုပ္လုပ္တဲ့အခါမွာလည္း တဦးတည္း အလုပ္လုပ္ရေလ့ရွိတာ ေၾကာင့္ သူလဲက်သြားခ်ိန္ုတုန္းက မ်က္ျမင္သက္ေသမရွိျဖစ္ကာ ဘာေၾကာင့္ ဘယ္လို လဲက်သြားရတယ္ ဆိုတာကို အတိအက် သိဖို႕ ခက္ခဲေနပါတယ္။
စက္ရံုဘက္ကအဆိုအရ အရင္ ေဆးစစ္ခ်က္မ်ားအရ သူ႕မွာ ဆီးခ်ိဳ၊ ေသြးတိုးရွိတယ္လို႕ သိရပါတယ္။ ဒါေပ မယ့္ သူဟာ မကြယ္လြန္မီ ရက္အနည္းငယ္ကပင္ မိတ္ေဆြမ်ားနဲ႕အတူ ေဘာလံုးကန္ကစားႏို္င္တဲ့ အထိ က်န္းမာေရး အထူးေကာင္းမြန္သူတဦး ျဖစ္တာေၾကာင့္ ရုတ္တရက္ က်န္းမာေရးခ်ိဳ႕ယြင္းျပီး လဲက်သြားတယ္ ဆိုတာဟာ ယံုရက္ခက္ေနေၾကာင္း သူနဲ႕ ခင္မင္ရင္းႏွီးသူ မိတ္ေဆြတဦးက ေျပာျပပါတယ္။
လက္ရွိသူ႕ရဲ့ကိစၥကို ျမန္မာအသင္း နဲ႕ ဘူခၽြန္းႏိုင္ငံျခားသားအလုပ္သမားစင္တာတို႕က လိုက္လံေဆာင္ရြက္ေပး ေနေၾကာင္း သိရပါတယ္။
ကြယ္လြန္သူဟာ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၁၀ ရက္ေန႔က ၊ အီးပီအက္စ္ စနစ္ျဖင့္ ေတာင္ကိုရီးယားသို႔ ၀င္ေရာက္ လာျပီး ကြယ္လြန္တဲ့အထိ အဲဒီ စက္ရံုတစ္ရံုတည္းမွာပဲ အလုပ္လုပ္ကိုင္သြားခဲ့ပါတယ္။ သူ႕မွာ ရန္ကုန္ျမိဳ႔တြင္ ေနထိုင္တဲ့ ဇနီးနဲ႕ သမီး ၁ဦးတို႔ က်န္ရစ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရပါတယ္။
ကိုရီးယားႏိုင္ငံမွာ ႏွစ္စဥ္ လုပ္ငန္းခြင္တြင္း ထိခိုက္ဒဏ္ရာရရွိမႈေၾကာင့္ ကြယ္လြန္သြားသူ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္ သမားအေရအတြက္က ႏွစ္စဥ္ တုိးပြားလွ်က္ရွိပါတယ္။
ကိုရီးယားအလုပ္သမားဥပေဒအရ အလုပ္သမားတေယာက္ အထက္ရွိတဲ့ စက္ရံုမွာ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရရွိသူ အလုပ္သမားအတြက္ နစ္နာေၾကးေလ်ာ္ေၾကးကို ေပးရမယ္ဆိုတဲ့ လုပ္ငန္းခြင္ထိခိုက္ဒဏ္ရာရရွိမႈ ေလ်ာ္ေၾကး ဆိုင္ရာ ဥပေဒဆိုတာ ပါရွိပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ လုပ္ငန္းရွင္တိုင္းဟာ အစိုးရထံ လစဥ္ အာမခံေၾကးကို မျဖစ္မေန ေပးေဆာင္ရျပီး ထိခိုက္ခံရသူ အလုပ္သမားဟာ သူ႕ရဲ့ ေလ်ာ္ေၾကးေငြကို အစိုးရပိုင္ အလုပ္သမား လူမႈဖူလံႈေရးဌာန(ဂြန္လိုဘို႕ဂ်ီဂုန္ဒန္-근로복지공단)မွာ ေတာင္းယူႏိုင္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ လုပ္ငန္းရွင္တိုင္းဟာ လုပ္ငန္းခြင္ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရရွိမႈေလ်ာ္ေၾကးဆိုင္ရာ အာမခံေၾကးကို မျဖစ္မေန ေပးေဆာင္ရမယ္ဆိုတဲ့ ဥပေဒကို မလိုက္နာၾကပါဘူး။ ျပႆနာက အာမခံေၾကး ေဆာင္ေလ့မရွိတဲ့ အလုပ္ရွင္ ဟာ သူ႕အလုပ္သမားက ထိခိုက္မိတဲ့အခါ အလုပ္သမားကအလုပ္သမားဖူလံႈေရးဌာနထံ အေၾကာင္းၾကားမွာကို စိုးရိမ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အဲဒီလို တိုင္ၾကားျခင္းေၾကာင့္ အာမခံေၾကး မေပး ေဆာင္ခဲ့တဲ့ သူ႕လုပ္ရပ္ကို အစိုးရက သိသြားျပီး ဒဏ္ေငြရိုက္မွာျဖစ္လို႕ပါ။ ဒီ့အတြက္ေၾကာင့္ သူတို႕ဟာ အလုပ္သမားကို ဌာနကို မတုိင္ေစပဲ တိုက္ရိုက္ ေလ်ာ္ေၾကးေပး ႏွစ္သိမ့္ေလ့ ရွိၾကပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ အလုပ္သမားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ေလ်ာ္ေၾကးကို အလုပ္ရွင္က ေပးတာလို႕ ထင္ေနၾကေပမယ့္ အမွန္ေတာ့ ေလ်ာ္ေၾကးကို အစိုးရ(အလုပ္သမားလူမႈဖူလံႈေရးဌာန)က ေပးတာျဖစ္တာေၾကာင့္ အလုပ္ရွင္က ေပးမွာ မေပးမွာဆုိတဲ့အေပၚ စိုးရိမ္၊ အာရံုစိုက္တာထက္ ကိုယ့္ထိခိုက္မႈဟာ လုပ္ငန္းခြင္တြင္းထိခိုက္မႈျဖစ္ ေၾကာင္း သက္ေသျပႏိုင္မယ့္ အရာေတြအေပၚမွာသာ အေလးေပး အာရံုစိုက္သင့္ပါတယ္။
စက္ရံုထဲမွာ အလုပ္လုပ္ရင္းထိခုိက္လို႕ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ့္အမွားေၾကာင့္၊ အတူအလုပ္လုပ္သူရဲ့အမွားေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ထိခို္က္တာ၊ ကြယ္လြန္တာဆိုရင္ ေလ်ာ္ေၾကး ရႏိုင္ပါတယ္။ နဂိုရွိရင္းစြဲ ေရာဂါအခံတခုခုေၾကာင့္ ဆိုရင္ ေတာ့ေလ်ာ္ေၾကးရဖို႕ခဲရင္းႏိုင္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေရာဂါအခံရွိတဲ့သူဟာ စက္ရံုထဲမွာ တိုက္ရိုက္ ထိခိုက္လို႕ မဟုတ္လဲ အလုပ္ခ်ိန္မ်ားလြန္းျပီး အလုပ္ ပင္ပန္းမႈ၊ စိတ္ဖိစီးမႈေၾကာင့္ ေရာဂါ ပိုဆိုးလာကာ ကြယ္လြန္သြားရင္လဲ ေလ်ာ္ေၾကးရႏိုင္တာေၾကာင့္ ကြယ္လြန္သူရဲ့ တေန႕အလုပ္ခ်ိန္ နဲ႕ တလအလုပ္ခ်ိန္ ပ်မ္းမွ်နာရီေပါင္း၊ မကြယ္လြန္မီက စက္ရံုနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး သူ႕ရဲ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အေျခအေနေတြကို စံုစမ္းသင့္ပါတယ္။
ျပီးေတာ့ ကြယ္လြန္ရျခင္းအေၾကာင္းရင္းကို စစ္ေဆးတဲ့ ဆရာ၀န္ရဲ့ မွတ္ခ်က္ကလည္း အရမ္း အေရးၾကီးပါ တယ္။ ေလ်ာ္ေၾကး ရႏိုင္မရႏုိင္ဆိုတာကို အလုပ္သမားလူမႈဖူလံႈေရးဌာနက ဆံုးျဖတ္ေပးတာေၾကာင့္ အလုပ္ ေၾကာင့္ကြယ္လြန္တာျဖစ္ေၾကာင္း မွတ္ခ်က္ေပးတဲ့ ဆရာ၀န္ရဲ့ ေဆးစစ္မွတ္တမ္းက ေလ်ာ္ေၾကးရႏိုင္ဖို႕အတြက္ အထူးအေရးပါတဲ့ အေကာင္းဆံုး အေထာက္အထားျဖစ္ပါတယ္။
အကယ္၍ လူမႈဖူလံႈေရးဌာနက ေလ်ာ္ေၾကးေပးဖို႕ ျငင္းဆိုတယ္ဆိုရင္ တရားစြဲဆိုႏိုင္ျပီး ဒီလိုကိစၥမ်ိဳးဟာ အႏိုင္ရေခ်မ်ားတာေၾကာင့္ ကၽြမ္းက်င္တဲ့ အလုပ္သမားေရးရာ ေရွ႕ေနနဲ႕တုိင္ပင္ျပီး ေဆာင္ရြက္သင့္ပါတယ္။ တရားစြဲဆိုတဲ့အခါ အမႈျပီးတဲ့အထိ ကာလက အေတာ္ၾကာေလ့ရွိေပမယ့္ႏိုင္ငံျခားသားအလုပ္သမားဆိုရင္ေတာ့ အစိုးရက ၾကိဳတင္ ေလ်ာ္ေၾကးေပးျပီး ေနာင္မွ အလုပ္ရွင္ဆီက ျပန္ေတာင္းတဲ့ စနစ္လည္း ရွိတာေၾကာင့္ ဒါကို ေကာင္းေကာင္း အသံုးခ်တတ္ဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။
သာဓက တခုေပးမယ္ဆိုရင္ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၇ခုႏွစ္တုန္းက ထိုင္းအလုပ္သမားတဦးဟာ အလုပ္ပင္ပန္းမႈေၾကာင့္ အလုပ္လုပ္ေနရင္း လဲက် ကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ရဲ့ ဇနီးျဖစ္သူက ေလ်ာ္ေၾကးေပးဖို႕ျငင္းတဲ့ အလုပ္သမား လူမႈဖူလံႈေရးဌာနကို တရားစြဲဆိုခဲ့ပါတယ္။ အေထာက္အထားေတြအရ ကြယ္လြန္သူရဲ့ တလအလုပ္ခ်ိန္ဟာ နာရီေပါင္း ၃၈၀ေက်ာ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တရားသူၾကီးက ကြယ္လြန္သူဟာ ရွည္လ်ားလြန္းတဲ့ အလုပ္ခ်ိန္ ေၾကာင့္ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ စိတ္ဖိစီးျပီး ကြယ္လြန္တာျဖစ္တယ္လို႕ မွတ္ခ်က္ေပးကာ ဌာနအေနနဲ႕ ေလ်ာ္ေၾကးေပး ရမယ္လို႕ အမိန္႕ခ်မွတ္ေပးခဲ့ဖူးပါတယ္။
နိဂံုးခ်ဳပ္အေနနဲ႕ ကိုရီးယားကို မိမိနဲ႕ မိမိမိသားစုအတြက္ဆိုတဲ့ ဘ၀ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို ရွင္သန္ေစဖို႕ က်န္းမာတဲ့ ကိုယ္၊စိတ္နဲ႕ ၀င္ေရာက္လာသူေတြ အားလံုး က်န္းမာတဲ့ ကိုယ္၊စိတ္နဲ႕ပဲ အမိတုိင္းျပည္ကို ျပန္သြားႏိုင္ဖို႕က အရာအားလံုးထက္ ပိုမို အေရးၾကီးေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ပါတယ္။
အၾကိဳက္ဆံုး စကားမ်ား...
““ကိုယ္သက္သာမွဳကို မက္ေမာတဲ့သူဟာ သူတစ္ပါး အက်ိုဳးစီးပြား ကိုမလုပ္ဘူး၊ တနည္းအားျဖင့္ ကာယမစၦရိယ ရွိတဲ႔သူပဲ။ အမ်ားအက်ုိဳးလုပ္တဲ့ေနရာမွာ အသိဥာဏ္အေရးၾကီးတယ္။ အသိဥာဏ္မပါပဲနဲ႔ အမ်ားအက်ိဳးလုပ္တဲ႔သူဟာ အသက္အေသခံ ျပီး ပဲလုပ္လုပ္ အသိဥာဏ္မရွိတဲ႔ပုဂၢိဳလ္ရဲ႕အလုပ္ဟာႏြားလိုပဲ။””
(သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး)ဟန္းဂုရြာ မွ
““အၾကီးမားဆံုးဆင္းရဲမႈကို ေပးတာဟာ မိမိတို႕ကိုယ္တိုင္ရဲ႕ မွားယြင္းတဲ့ အျပဳအမူပဲ” ”
(ေဒၚေအာင္ဆန္းဆုၾကည္ ) ဝိမုတၱိရသ ႏွင့္ ဓမၼဂဂၤါ မွ
Wednesday, July 27, 2011
အာဆန္းျမိဳ႕တြင္ ျမန္မာအလုပ္သမား တစ္ဦး အလုပ္လုပ္ရင္း ရုတ္တရက္ လဲက် ကြယ္လြန္
Posted by win latt at 3:36 AM 1 comments
Labels: ဗဟုသုတ, မွ်ေဝျခင္း, သတင္း
Thursday, July 21, 2011
Friday, July 15, 2011
MWTV ျမန္မာသတင္းမွထုတ္လြင့္သြားေသာ ေသဆံုးသူနီေပါအလုပ္သမား၏သတင္း
ထုတ္လြင့္တင္ဆက္သူ=ကိုစိုးမိုးသူ(MWTV သတင္းဌာန)
"ေက်းဇူးျပဳျပီး အျဖစ္မွန္ေပၚေပါက္ေအာင္ စံုစမ္းေပးပါ""ဒဲဂူးျမိဳ႕၌ နီေပါေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား မိမိကိုယ္ကို သတ္ေသသြား"
Posted by win latt at 7:00 AM 0 comments
Labels: မွ်ေဝျခင္း, သတင္း
Tuesday, July 12, 2011
“တဖက္ေစာင္းနင္းျဖစ္ေနတဲ့ ကိစၥေတြကို မီဒီယာက ေထာက္ျပရမယ္”
္္ွဧရာဝတီ သတင္း စာမ်က္နွာေပၚက သတင္းပါ။ ထပ္ဆင့္မွ်ေဝလိုက္ပါသည္။
ဇြန္လ ၃ ရက္ေန႔ထုတ္ HOT NEWS ဂ်ာနယ္ပါ “ပုဂၢလိက ေဆးခန္း SSC ၏ ၀န္ေဆာင္မႈ” အမည္ရွိ မ်က္ႏွာဖံုး ေဆာင္းပါးတြင္ ေရႊဂံုတိုင္ အထူးကု ေဆးခန္း (SSC) ၏ ဝန္ေဆာင္မႈ အားနည္းခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ျပည္သူလူထု နစ္နာဆံုးရႈံးမႈမ်ား ရွိေနေၾကာင္း ေရးသားထားသျဖင့္ SSC က HOT NEWS ဂ်ာနယ္ကို အသေရဖ်က္မႈတမႈ၊ နစ္နာေစမႈ ေလ်ာ္ေၾကး က်ပ္ သိန္းေပါင္း ၂ ေသာင္း ရလိုမႈ စသည့္ အမႈ ၂ ခုျဖင့္ တရားစြဲဆို လိုက္သည့္ ျဖစ္ရပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ မေဟမာ (ေခၚ) မမ ကို ဧရာ၀တီ သတင္းေထာက္ နရီလင္းလက္က ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားသည္။
HOT NEWS ဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ မေဟမာ (ေခၚ) မမ သည္ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ခင္ေမာင္သန္း၏ သမီးျဖစ္ၿပီး ခင္ပြန္း ျဖစ္သူမွာလည္း ဗိုလ္မႉးႀကီးေဟာင္း တဦးျဖစ္သည္။
ဇူလိုင္ ၈ ရက္ေန႔က က်င္းပသည့္ HOT NEWS ဂ်ာနယ္ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲတြင္ ေတြ႕ရသည့္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ မေဟမာ (ေခၚ) မမ (ဓာတ္ပံု - ဧရာဝတီ)
ေမး။ ။ HOT NEWS ဂ်ာနယ္ စာမ်က္ႏွာေပၚမွာ “ပုဂၢလိက ေဆး႐ံု SSC ရဲ႕ ၀န္ေဆာင္မႈ” ဆိုၿပီး ေရးသား ေဖာ္ျပျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္း သိပါရေစ။
ေျဖ။ ။ SSC မွာေဆးကုသမႈ ခံယူၿပီး ေသဆံုးသြားတဲ့သူရဲ႕ မိသားစုက ရက္လည္တဲ့ေန႔မွာ SSC ေဆးခန္းရဲ႕ ၀န္ေဆာင္မႈ ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ရင္ဖြင့္ ေျပာဆိုလာတာပါ။ က်မ အေနနဲ႔ ကိုယ့္ဂ်ာနယ္ရဲ႕ သတင္းစာမ်က္ႏွာမွာ ေဖာ္ျပတဲ့ အေၾကာင္း အရာ မွန္သမွ်၊ ကိုယ္တိုင္ ေရးသားတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ့္ တိုက္က သတင္းေထာက္ ေရးသားတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ေရးသားတာ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္က တာ၀န္ ယူရမွာ ျဖစ္ေတာ့ မွန္ကန္လားဆိုတာ အခ်က္အလက္ စုရပါတယ္။ ကိုယ္က ျဖစ္ရပ္ကို ေသခ်ာ ေမးျမန္း စံုစမ္းၿပီး အခ်က္အလက္စုတာ အျပင္၊ ပုဂၢလိက ေဆး႐ံုေတြ အေပၚမွာ ျပဌာန္းထားတဲ့ ၂၀၀၇ ဥပေဒ ျပဌာန္းခ်က္ ဆိုတာ ရွိတယ္။ တခ်ဳိ႕ ၀န္ေဆာင္မႈေတြမွာ အားနည္းခ်က္ ေလးေတြ ရွိတဲ့အျပင္ ျပည္သူလူထု နစ္နာေနတာ ေလးေတြ ေတြ႕လို႔ ေဖာ္ထုတ္ ေရးသားျပတဲ့ သေဘာပါပဲ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ က်န္းမာေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာ ဆိုတာ အမ်ား ျပည္သူအတြက္ အရမ္းကို အေရးႀကီးတယ္လို႔ ခံယူထားတာေၾကာင့္ ေသခ်ာ လုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
ဆရာ၀န္က ေဆးကုရမွာ ျဖစ္သလို၊ ေက်ာင္းဆရာက စာသင္ရမွာပဲ။ ဒီလိုပဲ သတင္းသမားက ျပည္သူလူထု နစ္နာေနတဲ့ ကိစၥ တခုကို စာမ်က္ႏွာေပၚကို အခ်က္အလက္မွန္တယ္ဆို ေဖာ္ျပရမွာပဲေလ။ မီဒီယာသမားတေယာက္ အေနနဲ႔ ကိုယ္လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ကို လုပ္တာလို႔ ခံယူထားတယ္။ လူပုဂၢဳိလ္ အေနနဲ႔ ထိခိုက္နစ္နာေစလိုတဲ့ ဆႏၵမရွိဘူး။
ေမး။ ။ ပုဒ္မ ၂ ခုနဲ႔ တရားစြဲဆို ခံထားရမႈအေပၚမွာ ဘယ္လို ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းသြားဖို႔ရွိလဲ။
ေျဖ။ ။ ေလာေလာဆယ္ ကိုယ္က တရားခံေနရာ၊ တရားစြဲ ခံထားရတဲ့ ေနရာမွာ ေရာက္ေနေတာ့ မိန္းကေလးျဖစ္တဲ့ အျပင္ ဒီလိုမ်ဳိးေတြ မႀကံဳဘူးတာေၾကာင့္ မေၾကာက္ဘူးလို႔ ေျပာရင္လည္း လိမ္ရာက်မွာပါ။ က်မ ရင္ဆိုင္ရတဲ့ တဘက္က အင္အား ႀကီးတာလည္း တခုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သတင္းသမားတေယာက္ရဲ႕ က်င့္၀တ္ဖ်က္ၿပီး ထိခိုက္နစ္နာေစတဲ့ ဆႏၵသေဘာထားနဲ႔ ပုတ္ခတ္ ေရးသားထားတာ မရွိတာေၾကာင့္ရယ္၊ ေနာက္တခုက အမ်ားျပည္သူ နစ္နာတဲ့ ကိစၥတခုကို လုပ္လိုက္မိလို႔ အခုလို တရားစြဲခံရတာ ျဖစ္တာေၾကာင့္ သတိၱေမြးၿပီး ရင္ဆိုင္သြားဖို႔ စိတ္ကူးတယ္။ က်မဘက္က ႐ံုးေတာ္မွာ တရားဥပေဒ လမ္းေၾကာင္းအတိုင္း ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းသြားမွာပါ။
ေမး။ ။ လက္ရွိ အေျခအေနမွာ သတင္းမီဒီယာေတြ လြတ္လပ္စြာေရးသားခြင့္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ရေနၾကတယ္လို႔ ေျပာဆိုၾက တယ္။ အခုျဖစ္သြားတဲ့ ကိစၥရပ္ေၾကာင့္ တစံုတရာ ထိခိုက္မႈေတြ ရွိလာႏိုင္တယ္ထင္လား။
ေျဖ။ ။ လက္ရွိ အမတို႔ တိုင္းျပည္က ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံကို အသြင္ကူးေျပာင္းေနတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ အားလံုးကေတာ့ ကိုယ့္ တိုင္းျပည္ကို ေကာင္းေစခ်င္ပါတယ္။ ဒီလို စနစ္တခုကုိ ေျပာင္းလဲေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ အႀကီးအကဲသာမက တိုင္းသူ ျပည္သားေတြကပါ ၀ိုင္းလုပ္ရမယ့္ အခ်ိန္တခုလို႔ ျမင္ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ တဖက္ေစာင္းနင္း ျဖစ္ေနတဲ့ ကိစၥရပ္ေတြကို မီဒီယာ က ေထာက္ျပရမယ္၊ ေ၀ဖန္ရမယ္။ တိုင္းသူျပည္သား အမ်ားျမင္ေအာင္ ခ်ျပရမွာ ျဖစ္သလို၊ အႀကီးအကဲေတြ ျမင္ေအာင္ ေရးျပရမယ္။ ဒါသည္ မီဒီယာ တာ၀န္ျဖစ္တယ္။
နစ္နာေနတဲ့ မိသားစု ကိုယ္တိုင္က လာေျပာတာကို စာမ်က္ႏွာေပၚကုိ တင္ေပးခ်ိန္မွာ နစ္နာေစလိုတဲ့ ဆႏၵမရွိဘဲ ၀န္ေဆာင္မႈ အားနည္းတာကို ေထာက္ျပေ၀ဖန္တဲ့ သေဘာပါပဲ။ မီဒီယာမွာ ပြင့္လင္းတိုးတက္မႈ ရလာသလို၊ တဘက္မွာလည္း ပြင့္လင္းတိုး တက္ၿပီး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေထာက္ျပေ၀ဖန္တာကို လက္ခံႏိုင္ဖို႔လိုတယ္။ ဒီအခ်က္ကို သတိလစ္ေနတယ္လို႔ ျမင္တယ္။
ေမး။ ။ လက္ရွိ မီဒီယာ ေလာကမွာ စာေပ လြတ္လပ္စြာေရးသားခြင့္၊ မွန္ကန္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို ကိုင္စြဲၿပီး ေထာက္ျပ ေ၀ဖန္ခြင့္ေတြ ရလာၿပီလို႔ ထင္ပါသလား။
ေျဖ။ ။ တိုင္းျပည္ စနစ္ေျပာင္းေနတဲ့ ကာလမွာ ဥပေဒျပဌာန္းခ်က္ေတြေတာင္ ေျပာင္းေနတာပဲ၊ ေျပာင္းသင့္ ေျပာင္းထိုက္ တဲ့ စာေပလြတ္လပ္စြာ ေရးခြင့္ေတြ ရမယ္လို႔ ယံုၾကည္တယ္။ မီဒီယာ သမားေတြ အေနနဲ႔ ေထာက္ျပေ၀ဖန္တဲ့ အျမင္အာ႐ံုက စူးရွထက္ျမက္ပါတယ္။ တိုင္းျပည္ တည္ေဆာက္ေရးမွာ ေထာက္ျပေ၀ဖန္မႈက အင္မတန္ အသံုး၀င္တယ္၊ အက်ဳိးျပဳတယ္ ဆိုၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္ အႀကီးအကဲေတြက လက္ခံယံုၾကည္တယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ေျပာတဲ့ လူေတြက ႏိုင္ငံေတာ္ အႀကီးအကဲေတြ ျဖစ္ေတာ့ သူတို႔ဂုဏ္ျဒပ္နဲ႔ သူတို႔ေျပာတဲ့ စကားကို တာ၀န္ယူတဲ့ လူႀကီးလူေကာင္း ေတြျဖစ္မယ္လို႔ ယံုၾကည္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အမ်ားနဲ႔ လုပ္ရမွာျဖစ္ေတာ့ ခ်က္ျခင္းမျပင္ႏိုင္တဲ့ လူတန္းစားအနည္းငယ္ အတြက္ကေတာ့ ျဖစ္လာမယ့္ ေဘးထြက္ ဆိုးက်ိဳးေတြကို အသြင္ ကူးေျပာင္းေနတဲ့ ကာလမွာ သည္းခံ စိတ္ရွည္ရမယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။
ေမး။ ။ နစ္နာေၾကး အေနနဲ႔ က်ပ္ သိန္းေပါင္း ၂ ေသာင္း ေတာင္းတဲ့အေပၚမွာ ဘယ္လို ယူဆလဲ။
ေျဖ။ ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁ ႏွစ္ ခိုင္ရႊန္းလဲ့ရည္ ေသဆံုးသြားတုန္းက SSC က နစ္နာေၾကး က်ပ္သိန္း ၁၀၀၀ ေပးခဲ့တာကို ျပန္သတိ ရမိတယ္။ လူ႔အသက္ထက္ တန္ဖိုးရွိတာ မရွိပါဘူး။ ဆင္းရဲသား တေယာက္ ေသေသ၊ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ တေယာက္ပဲ ေသေသ အသက္တေခ်ာင္းက အသက္တေခ်ာင္းပါပဲ။ သူမ်ားအသက္ တန္ဖိုးက သူတို႔အမွားျဖစ္လို႔ ေသဆံုးသြားစဥ္က သိန္း ၁၀၀၀ နဲ႔ ၿပီးသြားတယ္။ အခု သူတို႔ က်ဆင္းသြားတဲ့ ဂုဏ္သိကၡာအတြက္ သိန္း ၂ ေသာင္းတန္လားဆိုတာ က်မ သူတို႔ ဂုဏ္သိကၡာ တကယ္ ရွိမရွိ ရွာေဖြၾကည့္ပါဦးမယ္။
ေမး။ ။ လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ တရားစီရင္ေရး မ႑ိဳင္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လုပ္ထံုးလုပ္နည္းနဲ႔ အညီ အဂတိ လိုက္စားမႈမရွိဘဲ မွန္ကန္တဲ့ တရားစီရင္ခ်က္ကို ရမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါသလား။
ေျဖ။ ။ ဥပေဒျပဌာန္းခ်က္ဆိုတာ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ လူတန္းစားမေရြးကို အကာအကြယ္ေပးဖို႔ ျပဌာန္းထားတာပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ရွိတဲ့ ဥပေဒ တခုကလည္း ဘက္လိုက္မႈမရွိဘဲ သာတူညီမွ် ျပဌာန္းထားတဲ့ ဥပေဒ တခုလို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ တခုရွိတာက တရားစီရင္ေရး မ႑ိဳင္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်မ ေျပာခ်င္တာက ဘယ္ေနရာ ဘယ္အရပ္ ေဒသမွာ ျဖစ္ျဖစ္ သက္မဲ့ ဥပေဒ ျပဌာန္းခ်က္ ေတြက သမာသမတ္ ရွိရွိ သူ႔ဟာသူ တည္ရွိေနတာပါ။ ဒီဟာအေပၚမွာ အသံုးျပဳၿပီး လုပ္ခြင့္ရတဲ့ တရားေရး ၀န္ထမ္းေတြထဲမွာ သမာသမတ္က်တဲ့ တရားသူႀကီးေတြ ရွိသလို၊ ေငြေၾကးလာဘ္လာဘ မက္တဲ့ တရားသူႀကီးေတြလည္း ရွိေကာင္း ရွိပါမယ္။ ဘယ္လို စိတ္သေဘာထားရွိတဲ့ တရားသူႀကီးရဲ႕ တရားခြင္ထဲကို ဒီအမႈက ေရာက္မလဲ ဆိုတာကို မေမွ်ာ္မွန္း ႏိုင္ပါဘူး။ က်မ ဘက္ကေတာ့ အမွန္တရား ေပၚေပါက္လာမယ္လို႔ လက္ခံယံုၾကည္ပါတယ္။ ။
Posted by win latt at 6:51 AM 0 comments
Labels: မွ်ေဝျခင္း
vodaegu.blogopot.com မွသည္ voiceofdaegu.org သုိ႔…
ဒယ္ဂူးအသံ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာကုိ အစမ္းသေဘာ စမ္းသပ္ရာမွ အမ်ားအတြက္ အက်ိဳးေကာင္းမ်ား ျဖစ္ေစခဲ့သည္ကုိ လက္ေတြ႕ျမင္လာရသည့္အခါ ဒယ္ဂူးအသံ ဝိုင္းေတာ္သားမ်ား၏ စိတ္ထဲတြင္ ဤစာမ်က္ႏွာကုိ တစ္ဆင့္ခံအမည္ျဖင့္ အသုံးျပဳေနရသည့္ အခဲြစာမ်က္ႏွာထက္ ကုိယ္ပုိင္အမည္တစ္ခု အေနျဖင့္ အသုံးျပဳကာ ျပည္တြင္းျပည္ပရွိ ျမန္မာမ်ားအား က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ခ်ျပလုိသည့္ ဆႏၵမ်ား ထပ္တူျဖစ္ေပၚလာၾကပါသည္။ ထုိဆႏၵအတုိင္းလည္း ကုိယ္ပုိင္ဒုိမိန္းတစ္ခု ဝယ္ယူအသုံးျပဳႏုိင္ရန္ ႀကိဳးစားလာခဲ့သည္မွာ အခ်ိန္အနည္းငယ္ ကတည္းကပင္ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ ကုိယ္ပုိင္ဒုိမိန္းဝယ္ရန္အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ကုိရီးယားေရာက္ ျမန္မာမ်ားမွာ ကုိယ္ပုိင္ခရက္တစ္ကဒ္ အသုံးျပဳခြင့္ မရွိသည္ကတစ္ေၾကာင္း၊ ရွိသည့္ ကဒ္မ်ားျဖင့္လည္း ဝယ္၍အဆင္မေျပသည္က တစ္ေၾကာင္း စသည္မ်ားေၾကာင့္ ကုိယ္ပုိဒ္အမည္ျဖင့္ မသုံးႏုိင္ဘဲ ျဖစ္ခဲ့ရပါသည္။
ယခုေသာ္ ထုိဆႏၵမ်ား အလုံးစုံ ျပည့္ဝသြားခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔၏ လုိအပ္ခ်က္ အခက္အခဲကုိ ဆရာေတာ္ အရွင္ဝိစိတၱ (မနာပ ဒါယီ)၏ အင္တာနက္ ဒုိမိန္ (http://www.venvicitta.com/) ကုိ ဝယ္ယူလွဴဒါန္းေပးခဲ့သည့္ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္ ေနာ္ေဝးႏုိင္ငံေရာက္ ဆရာမ ေဒၚျမေၾကးမုံကပင္ ဆရာေတာ္၏ အႀကံျပဳခ်က္အရ ဝယ္ယူလွဴဒါန္း ေပးခဲ့ပါသည္။ ဆရာမ၏ ေက်းဇူးေၾကာင့္ပင္ ယခုဆုိလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔၏ ဒယ္ဂူးအသံေလးသည္ ကုိယ္ပုိင္အမည္၊ ကုိယ္ပုိင္အိမ္ေလးျဖင့္ တင့္တင့္တယ္တယ္ျဖစ္ကာ ျမန္မာမ်ား၏ အက်ိဳးတစ္ခုခုကုိ ဆထက္ပုိ၍ အေထာက္အပံ့ ျဖစ္ေစေတာ့မည္မွာ အမွန္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။
သုိ႔အတြက္ေၾကာင့္ပင္ http://www.voiceofdaegu.org/ ကုိ ဝယ္ယူပံ့ပုိးေပးခဲ့သည္ ဆရာမ ေဒၚျမေၾကးမုံအား ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဒယ္ဂူးအသံ ဝုိင္းေတာ္သားမ်ားက အထူးပင္ ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း ဒယ္ဂူးအသံမွတစ္ဆင့္ ထပ္ဆင့္ေလာင္းကာ မွတ္တမ္းတင္ရင္း ေကာင္းမႈအစုေၾကာင့္ ေတာင္းသမွ်ဆုမ်ား တစ္လုံးတစ္ဝတည္း ျပည့္ပါေစရန္ ဆုမြန္ေကာင္းမ်ားလည္း ေတာင္းေပးလုိက္ရပါသည္။
တစ္ဆက္တည္းပင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔၏ ဒယ္ဂူးအသံကုိ အားေပးဖတ္႐ႈၾကသည့္ ကုိရီးယားေရာက္ ျမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ား အပါအဝင္ ျပည္တြင္းျပပရွိ ျမန္မာမ်ားအား အသိေပးလုိသည္မွာ ယခုအခ်ိန္မွစ၍ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔၏ ဒယ္ဂူးအသံသည္ http://www.vodaegu.blogopot.com မွ http://www.voiceofdaegu.org အျဖစ္ ကုိယ္ပုိင္အမည္၊ ကုိယ္ပုိင္စာမ်က္ႏွာျဖင့္ ဆက္လက္အသုံးျပဳသြားမည္ ျဖစ္ပါသျဖင့္ http://www.voiceofdaegu.org သုိ႔သာ တုိက္႐ုိက္ဝင္ေရာက္ အသုံးျပဳႏုိင္ပါေၾကာင္း အသိေပးတင္ျပရင္း http://www.vodaegu.blogopot.com မွ http://www.voiceofdaegu.org/ သုိ႔ေျပာင္းသြားခဲ့သည့္ ဒယ္ဂူးအသံ၏ ကုိယ္ပုိင္စာမ်က္ႏွာ အသစ္အား ဂုဏ္ျပဳသည့္အေနျဖင့္ အသိေပးတင္ျပလုိက္ရပါသည္။
ေလးစားစြာျဖင့္
ဒယ္ဂူးအသံ ဝိုင္းေတာ္သားမ်ား
Posted by win latt at 4:38 AM 0 comments
Labels: မွ်ေဝျခင္း, သတင္း
Sunday, July 10, 2011
“စီေကာင္မ်ိဳးကို မစီနားရဘူး”(ဒီေကာင္မ်ိဳးကို မသနားရဘူး)
တစ္ခ်ိဳ႔ လူေတြဟာ ဘယ္လိုအေျခအေနမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ သနားစရာလူတစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူး ဆိုတာကို တရုတ္ၾကီး ေျပာတဲ႔စကားနဲ႔ ေျပာရဦးမယ္။
ဒီစကားကို တဆင့္ေဖါက္သည္ျပန္ခ်တဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ကိုျမွားနတ္ေမာင္ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...။
ဒီလို ဒီလို...
ကၽြန္ေတာ္တို႕ ငယ္ငယ္တုန္းက နယ္လွည့္ရုပ္ရွင္ေတြၾကည့္ရတယ္မဟုတ္လား။ ကြင္းျပင္ထဲမွာ ဇာတ္လမ္း ရုပ္ရွင္ကေန ပိတ္ကားၾကီးေထာင္ျပတာေလ။
ရွင္ေမြ႔ႏြန္း မင္းနႏၵာ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားျပတုန္းကေပါ့။
မင္းသား မင္းနႏၵာက ရန္ကုန္တစ္ဖက္ကမ္းသန္လ်င္ မွာရွိတဲ႔ ရွင္ေမြ႔ႏြန္းဆီက္ို ငမိုးရိပ္မိေခ်ာင္း စီးျပီး သြားေတြ႔တယ္ေလ။ ငမိုးရိပ္မိေခ်ာင္းကလည္း ရန္သူ ငလက္မ မိေခ်ာင္းရန္ကေန အကာအကြယ္ ေပးတဲ႔အေနနဲ႔ မင္းနႏၵာကို အာခံတြင္းထဲငံုျပီးေခၚသြားတယ္။ တစ္ရက္ေတာ့ ငမိုးရိပ္မိေခ်ာင္းက အာခံတြင္း ထဲမွာ မင္းနႏၵာရွိေနတာကို သတိေမ့သြားျပီးမ်ိဳခ်လိုက္ေတာ့ မင္းနႏၵာ ေသပြဲဝင္သြားရတာေပါ့။ မင္းနႏၵာ ေသျပီဆိုတာကို ရွင္ေမြ႔ႏြန္းက ၾကားတဲ႔အခါ ရင္ကြဲနာက်ေသတယ္ေပါ့။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို မီးသျဂိဳလ္ေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ မီးခိုးေငြ႔တန္းႏွစ္ခုဟာ ေကာင္းကင္မွာ ဆံုဆည္းၾကရွာတယ္။ ဇာတ္လမ္းအစအဆံုး ၾကည့္ထားျပီးတဲ႔ ပရိတ္သတ္က အခ်စ္ၾကီးသူေတြရဲ႕ဇာတ္သိမ္းခန္းဟာ ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းေတာ့ ရုပ္ရွင္ထဲစ်ာန္ဝင္ျပီး ငိုၾကတာေပါ့။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဇာတ္လမ္းဆံုးကာနီးမွ ေရာက္လာတဲ႔ တရုတ္ၾကီးက ဘာမသိညာမသိနဲ႔ တရွဳံ႕ရွဳံ႕ငိုေနတဲ႔ပရိတ္သတ္ကိုၾကည့္ျပီးေျပာတဲ႔ စကားက....
“မီငိုနဲ႔..မီငိုနဲ႔..စီေကာင္မ်ိဳးကို မီစီနားရဘူး၊ စန္လင္ကို စန္မန္စီးျပီးစြားလို႔ရတာကို မီေခ်ာင္းစီးသြားေတာ့ ေစမွာေပါ့၊ေစတာေတာင္နည္းေသးတယ္…”တဲ႔...
(မွတ္ခ်က္။ဘယ္သူ႔ကိုမွ မရည္ရြယ္ပါ။စကား လမ္းၾကံဳကို ေဖါက္သည္ခ်တာပါ။)
Posted by win latt at 8:18 PM 0 comments
Labels: ဗဟုသုတ, ေျပာခ်င္တာေလးေတြ
ဆရာေဖျမင့္ ၏ ေဟာေျပာခ်က္
၂၀၁၁ ကိုရီးယား စာေပေဟာေျပာပြဲတြင္ ဆရာေဖျမင့္ ေဟာေျပာခ်က္ကို နားဆင္ႏိုင္ပါၿပီ။
ဟန္ဂူရြာ မွ ယူပါသည္-
Saya Pe Myint- No 1 by burmakorea
Saya Pe Myint- No 2 by burmakorea
Posted by win latt at 2:22 AM 0 comments
Labels: မွ်ေဝျခင္း, ေျပာခ်င္တာေလးေတြ
Thursday, July 7, 2011
ဆရာေအာ္ပီက်ယ္ ၏ ေဟာေျပာခ်က္
ကိုရီးယား ႏိုင္ငံတြင္ က်င္းပေသာ ၂၀၁၁ စာေေပေဟာေျပာပြဲတြင္ ဆရာေအာ္ပီက်ယ္ ၏ ေဟာေျပာခ်က္...
ဟန္ဂူရြာ မွ ယူပါသည္။
APK--N0-1 by paw369maung
APK--N0-2 by paw369maung
Posted by win latt at 4:43 AM 0 comments
Labels: မွ်ေဝျခင္း, ေျပာခ်င္တာေလးေတြ
